Parafia pw. św. Ignacego z Loyoli
Wakacyjny wyjazd ministrantów w Góry Sowie i nie tylko – 27 czerwca - 3 lipca 2026 r.
- Odsłony: 34
W piątek, 26 czerwca zakończył się rok szkolny, a już późnym wieczorem następnego dnia grupa naszych ministrantów wraz z kilkorgiem rodziców pod duchową opieką wikariusza, ks. Pawła Byczkowskiego wyruszyła busem w kierunku Gór Sowich. Jest to malownicze pasmo w Sudetach Środkowych. Główną atrakcją jest Wielka Sowa (1015 m n.p.m.) – najwyższy szczyt, na którym znajduje się 100-letnia kamienna wieża widokowa, skąd rozpościera się malownicza panorama Sudetów. Tam też w niedzielę rano skierowali swoje pierwsze kroki nasi turyści. Ale nie tylko po górach chodziła nasza grupa, bo trafiła też pod ziemię. Zwiedziła Podziemne Miasto Osówka, zbudowane w czasie II wojny światowej przez przymusowych robotników. Potem pojechała na Chełmiec. Jest to drugi co do wysokości szczyt Gór Wałbrzyskich. Góruje ponad Kotliną Wałbrzyską, między Wałbrzychem, Boguszowem a Szczawnem. Tam również jest wieża widokowa, skąd można podziwiać góry „z góry”. Kilka metrów poniżej szczytu znajduje się 45-metrowy krzyż wzniesiony przez Społeczny Zespół Budowy Krzyża. Nocą jest oświetlany dużymi reflektorami. Z Boguszowa prowadzi do niego od 2001 r. Droga Krzyżowa Trudu Górniczego. Poświęcenie krzyża-pomnika odbyło się 23 września 2000 r. przez ks. biskupa Tadeusza Rybaka, ówczesnego biskupa diecezji legnickiej. W kolejnym dniu nasza grupa zwiedzała Wałbrzych i nieczynną kopalnię węgla kamiennego. Dawna Kopalnia Węgla Kamiennego „Julia” w Wałbrzychu to największy obiekt turystyki poprzemysłowej w Polsce. Działała od 1770 do 1996 r. Już w 1999 r. otworzono na jej terenie Muzeum Przemysłu i Techniki, które w obecnej formie funkcjonuje od 2014 r., a w 2015 r. Centrum Nauki i Sztuki „Stara Kopalnia” zostało wpisane na listę Europejskiego Szlaku Dziedzictwa Przemysłowego. Dziś to odnowiony kompleks o powierzchni 4,5 ha. Odwiedzający mogą tu zobaczyć autentyczne maszyny i poznać dawną pracę górników. Kopalnia to jeden z niewielu zachowanych obiektów w Europie z kompletnym ciągiem technologicznym przetwarzania węgla.
Pożegnanie Księdza Tadeusza Gorli – 29 czerwca 2026 r.
- Odsłony: 140
Dzisiaj Kościół obchodził uroczystość św. Piotra i Pawła, jedną z najważniejszych w roku liturgicznym. To dzień, który upamiętnia dwóch apostołów uznawanych za filary wspólnoty i świadków wiary. Tego dnia w świątyniach sprawowane są uroczyste Msze święte, kapłani zakładają czerwone szaty liturgiczne na znak męczeństwa obu apostołów. Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła należy do najstarszych świąt chrześcijańskich. Już w III w. wspólnota rzymska obchodziła 29 czerwca jako dzień poświęcony dwóm najważniejszym apostołom, a najstarszy zachowany kalendarz liturgiczny – Depositio Martyrum z 354 r. – potwierdza, że ta data była wówczas mocno zakorzeniona w tradycji. Według tradycji św. Piotr poniósł męczeńską śmierć na wzgórzu watykańskim i został pochowany w miejscu, nad którym dziś wznosi się Bazylika św. Piotra. Zaś św. Paweł zginął poza murami miasta, przy Drodze Ostyjskiej, a nad jego grobem powstała Bazylika św. Pawła za Murami.
Spotkanie członków Żywego Różańca w domu parafialnym – 19 czerwca 2026 r.
- Odsłony: 125
Dzisiaj o godz. 15.00 na plebanii spotkali się członkowie Żywego Różańca. W tym roku obchodzimy 200-lecie Stowarzyszenia Żywy Różaniec.
Poniżej krótka historia powstania Żywego Różańca i jego założycielki – Pauliny Marii Jaricot.
Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w 1826 r. „Najważniejszą... rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich” – napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątkę różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiali codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa, jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi. Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest według założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła. Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz ojciec generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do wielkiej historycznej dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Wkrótce papież Grzegorz XVI wydał breve (breve papieskie to oficjalny, mniej uroczysty list papieski) aprobujące stowarzyszenie. Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie. Po pięciu latach, w 1831 r., Paulina Jaricot napisała: „Liczba odmawiających dziesiątek różańca rośnie z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i wielu regionach Ameryki. (...) Wszędzie, gdzie tworzą się piętnastki, można zauważyć nie notowane wcześniej umacnianie się dobra”. Kilka lat później dodała: „Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata”.
Czerwcowe nabożeństwo fatimskie – 13 czerwca 2026 r.
- Odsłony: 90
Na pamiątkę objawień Matki Bożej w Fatimie oraz na przebłaganie za grzechy nasze, naszych rodzin i wymodlenie potrzebnych łask za pośrednictwem Najświętszej Maryi Panny, każdego trzynastego dnia miesiąca od maja do października sprawowane jest nabożeństwo fatimskie.
Tak było także w naszym kościele. Przed nabożeństwem nasi księża: proboszcz i Paweł celebrowali Mszę św. Potem ks. proboszcz przewodniczył nabożeństwu fatimskiemu. Przy śpiewie pieśni: Z dalekiej Fatimy donośnie brzmi dzwon...” wyruszyła procesja z figurą Pani Fatimskiej wokół naszej świątyni. Jak co miesiąc figurę kwiatami pięknie przystroiły panie: Teodozja i Maria. Tym razem były to różnokolorowe róże. W procesji brali udział wszyscy nasi księża. Wierni nieśli zapalone świece i śpiewali pieśni maryjne, które intonował ks. Paweł. Nabożeństwo zakończyło odśpiewanie Apelu Jasnogórskiego.
Gwoli informacji: wczoraj Kościół katolicki obchodził uroczystość Najświętszego Serca Jezusa. Z inicjatywy papieża Jana Pawła II jest to także dzień modlitw o świętość kapłanów. Ze względu na rangę uroczystości, w ten piątek, nie obowiązywała pokutna praktyka wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych.
Rocznica święceń kapłańskich ks. Pawła – 8 czerwca 2026 r.
- Odsłony: 87
Co prawda 14. rocznica święceń kapłańskich naszego wikariusza – ks. Pawła Byczkowskiego – przypada dopiero jutro, ale 9 czerwca ks. Paweł będzie w Pile na zjeździe kursowym, dlatego obchodzimy ją dzień wcześniej. O godz. 18.00, przed rocznicową Mszą św., celebrowano nabożeństwo czerwcowe połączone z procesją eucharystyczną (w ramach oktawy Bożego Ciała, która formalnie nie istnieje) wokół kościoła. Poniżej kilka słów wyjaśnienia.
Uroczystość Bożego Ciała przypada w pierwszy czwartek po niedzieli Trójcy Przenajświętszej. Należy do najważniejszych uroczystości Kościoła katolickiego. Dlatego przez wieki obchodzono także oktawę tej uroczystości. Dziś ona już nie istnieje, a jednak jest obchodzona w Kościele w Polsce. Obecny kalendarz liturgiczny po prostu nie zna czegoś takiego jak oktawa Bożego Ciała. Natomiast istnieje ona zwyczajowo i polega na praktyce procesji eucharystycznej, zachowywanej na zasadzie zwyczaju, a nie jako wymóg norm liturgicznych. Oktawa Bożego Ciała w liturgii rzymskiej istniała do 1955 r. (Decretum generale de rubricis ad simpliciorem formama redigendis). Dekret z 1955 r. pozostawił jedynie oktawy: Bożego Narodzenia, Wielkanocy i Zesłania Ducha Świętego. W 1969 r. zniesiono także oktawę Zesłania Ducha Świętego. Oktawa Bożego Ciała została zniesiona przez papieża Piusa XII, jednak na prośbę Episkopatu Polski w naszym kraju został zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, jednak nie ma ona już charakteru liturgicznego. Jedynie zwyczajowo mówi się o oktawie Bożego Ciała. Aktualnie sprawę tę reguluje instrukcja Episkopatu Polski z 1987 r. „O kulcie tajemnicy eucharystycznej poza Mszą świętą”. Punkt 14 instrukcji zaleca zachowanie procesji eucharystycznych przez osiem dni, aż do uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa, „tam, gdzie jest taki zwyczaj”. Nigdzie jednak nie jest tu użyte słowo „oktawa”, gdyż obecnie formalnie ona nie istnieje.
Boże Ciało – uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – 4 czerwca 2026 r.
- Odsłony: 144
Dzisiejsza uroczystość – to jedno z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Choć świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, jednak trzeba było czekać aż dziesięć stuleci, zanim zewnętrzne przejawy tego kultu powstały i zadomowiły się w Kościele.
Data Bożego Ciała nie jest stała, dlatego święto to rokrocznie może wypadać w różnych terminach. Zawsze jednak jest to czwartek po święcie Trójcy Świętej.
W pierwszym tysiącleciu chrześcijaństwa Eucharystia była spożywana w trakcie Mszy świętej, nie istniał natomiast odrębny kult Eucharystii. Eucharystii nie przechowywano, poza tą przeznaczoną do zaniesienia chorym, nie oddawano jej też czci poza zgromadzeniem eucharystycznym.