Parafia pw. św. Ignacego z Loyoli
Dzień imienin naszego proboszcza, ks. Kazimierza Dullaka – 4 marca 2026 r.
- Odsłony: 66
Dzisiaj świętowaliśmy Dzień Imienin naszego ks. proboszcza. Jest to dla niego trudny czas, dwa dni temu pochował swoją mamę. Imieninową Mszę św. sprawowali ks. Paweł i ks. proboszcz. W liturgii uczestniczyła spora grupka ministrantów. Kazanie wygłosił ks. Paweł, w którym m.in. przybliżył zebranym postać świętego patrona naszego Solenizanta.
Św. Kazimierz, pomimo upływu czasu, do dziś pozostaje symbolem czystości serca, odpowiedzialności i wierności wartościom chrześcijańskim. Jego życie pokazuje, że świętość nie zależy od wieku, ani pozycji społecznej. Nawet w świecie polityki i dworskiego splendoru można pozostać człowiekiem modlitwy, sprawiedliwości i miłości wobec innych. Dlatego postać młodego królewicza wciąż inspiruje wiernych, przypominając, że prawdziwa wielkość człowieka nie polega na władzy czy bogactwie, lecz na życiu zgodnym z Ewangelią i na służbie drugiemu człowiekowi.
Po błogosławieństwie, kończącym Mszę św., ks. Kazimierz przyjmował życzenia i kwiaty od zebranych na wieczornej Eucharystii. Jako pierwsze złożyły je przedstawicielki wspólnot: Odnowy w Duchu Świętym i Apostolstwa Dobrej Śmierci – panie: Zuzanna i Helena mówiąc:
Pogrzeb śp. Edyty Dullak – mamy naszego ks. proboszcza – 2 marca 2026 r.
- Odsłony: 163
Dzisiaj grupa 38 naszych parafian pojechała do Gowidlina, aby odprowadzić na wieczny odpoczynek mamę naszego proboszcza, ks. Kazimierza Dullaka. Parafianom towarzyszyli księża: Paweł i Tadeusz. O godz. 8.30 autokar, zamówiony przez ks. Pawła, wyruszył na Kaszuby (tak, tak – Gowidlino leży na Kaszubach). Mama ks. proboszcza Edyta Dullak zmarła 25 lutego, przeżyła 86 lat. W grupie jadących na pogrzeb była również grupa ministrantów. Nasi parafianie przyjechali na miejsce około godz. 10.00 i byli bardzo zaskoczeni, że tam leży jeszcze śnieg. Następnie udali się do kościoła parafialnego pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Trwały tam już modły za spokój duszy śp. Edyty Dullak; m.in. odmówiono różaniec, koronkę do Bożego Miłosierdzia i antyfonę „Pod Twoją obronę”.
Przez cały czas do kościoła przychodziły kolejne osoby; rodzina i księża zajęli miejsca w pierwszych ławkach. Msza żałobna rozpoczęła się o godz. 11.00. Liturgii przewodniczył ks. bp diecezjalny Krzysztof Zadarko, w prezbiterium byli również: nasz ks. proboszcz, proboszcz Gowidlina – ks. Tadeusz Olszewski, ks. dr Eugeniusz Kaczor – wykładowca w naszym seminarium i proboszcz parafii pw. św. Jadwigi w Białogardzie, a prywatnie kolega z roku naszego proboszcza. W prezbiterium był również ks. Paweł, który gospodarskim okiem doglądał przebiegu ostatniego pożegnania śp. mamy naszego proboszcza oraz jeden z kleryków koszalińskiego seminarium. Przy ołtarzu służyli nasi ministranci i ich miejscowi koledzy. Był tam również nasz szafarz, p. Bartosz.
Druga niedziela Wielkiego Postu – Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami – 1 marca 2026 r.
- Odsłony: 189
Od 2006 r. Dzieło Pomocy „Ad Gentes” będące podmiotem Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Misji organizuje w II niedzielę Wielkiego Postu Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami. W tę niedzielę w sposób szczególny modlono się za polskich misjonarzy i misjonarki oraz wspierano ich ofiarami zebranymi do puszek. W tym roku dzień ten obchodzony był pod hasłem: „Uczniowie-misjonarze pomagają misjom”. Jako uczniowie-misjonarze niosą Dobrą Nowinę tam, gdzie brakuje nadziei, pokoju i miłości. Ich posługa to również pomoc związana z codziennym życiem ludzi: edukacja, opieka medyczna, walka z niedożywieniem i budowa obiektów sakralnych. Według danych z 2025 r. na świecie pracuje 1617 polskich misjonarzy w 99 państwach.
Pierwsza Niedziela Wielkiego Postu – Gorzkie Żale – 22 lutego 2026 r.
- Odsłony: 166
Gorzkie Żale to popularne w Polsce nabożeństwo pasyjne, połączone z wystawieniem Najświętszego Sakramentu i kazaniem pasyjnym. Pochodzi ono z początków XVIII w. – po raz pierwszy odprawiono je w 1707 r. Jego tekst zachował oryginalne, staropolskie brzmienie. To nabożeństwo od ponad trzystu lat pomaga wiernym przeżywać Wielki Post w duchu pokuty, modlitwy i refleksji. Ich historia, struktura i melodyjność sprawiają, że pozostają żywą częścią polskiej tradycji religijnej. Zaś nazwa pochodzi od pierwszych wyrazów pieśni: „Gorzkie żale przybywajcie, serca nasze przenikajcie”.
Warto pielęgnować Gorzkie Żale, aby kolejne pokolenia mogły odkrywać w nich piękno medytacji nad męką Chrystusa i umacniać swoją relację z Bogiem. Wystarczy zatrzymać się na chwilę, posłuchać i po prostu być – pozwolić, by ta modlitwa zaprowadziła nas pod Krzyż, aby w ciszy serca towarzyszyć Jezusowi i oddać Mu wszystko, co dziś nosimy w sercu.
Środa Popielcowa – 18 lutego 2026 r.
- Odsłony: 204
Środa Popielcowa rozpoczyna Wielki Post – czterdziestodniowy okres przygotowania do Triduum Paschalnego i świąt Zmartwychwstania Pańskiego. To czas modlitwy, postu i jałmużny, który ma pomóc wiernym głębiej wejść w tajemnicę męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa.
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa przygotowanie do świąt Zmartwychwstania trwało tylko czterdzieści godzin. W późniejszym czasie przygotowania zabierały cały tydzień, aż wreszcie około V w. czas ten wydłużył się. Po raz pierwszy o poście trwającym czterdzieści dni wspomina św. Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 r.
Wielki Post kończy się w Wielki Czwartek, kiedy to katolicy rozpoczynają obchody Triduum Paschalnego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Niedziela Wielkanocna przypada w tym roku 5 kwietnia.
W orędziu na tegoroczny Wielki Post zatytułowanym: „Słuchać i pościć. Wielki Post jako czas nawrócenia” papież Leon XIV wskazuje, że post to nie tylko wstrzemięźliwość od pokarmów, lecz ćwiczenie się w porządkowaniu pragnień i uczenie się odpowiedzialności za bliźnich. W orędziu zachęca nas szczególnie do powściągliwości w słowach: „Zacznijmy rozbrajać nasz język, rezygnując z ostrych słów, pochopnych osądów, mówienia źle o nieobecnych, którzy nie mogą się bronić, oraz unikając oszczerstw. Starajmy się nauczyć się ważyć słowa i pielęgnować uprzejmość: w rodzinie, wśród przyjaciół, w miejscach pracy, w mediach społecznościowych, w debatach politycznych, w środkach przekazu, we wspólnotach chrześcijańskich. Wtedy wiele słów nienawiści ustąpi miejsca słowom nadziei i pokoju”.
Nasi ministranci w Poznaniu – 2-4 lutego 2026 r.
- Odsłony: 222
W poniedziałek, 2 lutego, w Święto Ofiarowania Pańskiego, nasi ministranci rozpoczęli swój trzydniowy wyjazd do Poznania pod duchową opieką ks. Pawła i czujnym okiem p. Małgosi. Wczesnym rankiem wyruszyli pociągiem w drogę, pełni radości, energii i dobrego humoru. Po dotarciu na miejsce udali się do miejsca noclegu, gdzie zostawili bagaże i ruszyli na poznawanie miasta.
Pierwszym punktem programu był spacer po centrum oraz wizyta w galerii Stary Browar, a następnie udali się na poznański rynek, gdzie zjedli wspólny obiad. Po posiłku kontynuowali spacer po Starym Mieście, odwiedzając m.in. bazylikę kolegiacką (w Poznaniu rzadko kto tak mówi – dla wszystkich jest to po prostu fara – uwaga piszącej te słowa), w której zatrzymali się na chwilę modlitwy. Fara poznańska to przepiękny, barokowy kościół pojezuicki, jeden z najładniejszych w Polsce. Położony w samym sercu miasta, tuż przy Starym Rynku.