Co prawda 14. rocznica święceń kapłańskich naszego wikariusza – ks. Pawła Byczkowskiego – przypada dopiero jutro, ale 9 czerwca ks. Paweł będzie w Pile na zjeździe kursowym, dlatego obchodzimy ją dzień wcześniej. O godz. 18.00, przed rocznicową Mszą św., celebrowano nabożeństwo czerwcowe połączone z procesją eucharystyczną (w ramach oktawy Bożego Ciała, która formalnie nie istnieje) wokół kościoła. Poniżej kilka słów wyjaśnienia.
Uroczystość Bożego Ciała przypada w pierwszy czwartek po niedzieli Trójcy Przenajświętszej. Należy do najważniejszych uroczystości Kościoła katolickiego. Dlatego przez wieki obchodzono także oktawę tej uroczystości. Dziś ona już nie istnieje, a jednak jest obchodzona w Kościele w Polsce. Obecny kalendarz liturgiczny po prostu nie zna czegoś takiego jak oktawa Bożego Ciała. Natomiast istnieje ona zwyczajowo i polega na praktyce procesji eucharystycznej, zachowywanej na zasadzie zwyczaju, a nie jako wymóg norm liturgicznych. Oktawa Bożego Ciała w liturgii rzymskiej istniała do 1955 r. (Decretum generale de rubricis ad simpliciorem formama redigendis). Dekret z 1955 r. pozostawił jedynie oktawy: Bożego Narodzenia, Wielkanocy i Zesłania Ducha Świętego. W 1969 r. zniesiono także oktawę Zesłania Ducha Świętego. Oktawa Bożego Ciała została zniesiona przez papieża Piusa XII, jednak na prośbę Episkopatu Polski w naszym kraju został zachowany zwyczaj obchodzenia oktawy, jednak nie ma ona już charakteru liturgicznego. Jedynie zwyczajowo mówi się o oktawie Bożego Ciała. Aktualnie sprawę tę reguluje instrukcja Episkopatu Polski z 1987 r. „O kulcie tajemnicy eucharystycznej poza Mszą świętą”. Punkt 14 instrukcji zaleca zachowanie procesji eucharystycznych przez osiem dni, aż do uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa, „tam, gdzie jest taki zwyczaj”. Nigdzie jednak nie jest tu użyte słowo „oktawa”, gdyż obecnie formalnie ona nie istnieje.
Po wieczornej Mszy św. celebrowanej przez Jubilata i ks. proboszcza, ks. Paweł przyjmował życzenia od parafian. Pierwsze życzenia Jubilat usłyszał od pań: Teresy i Weroniki. Potem z okazałym bukietem białych róż do ks. Pawła podeszła p. Teodozja mówiąc: „Drogi Księże Pawle!
W imieniu wspólnoty parafialnej pragnę złożyć Księdzu wyrazy wdzięczności i podziękowania z okazji 14. rocznicy święceń kapłańskich. Przede wszystkim dziękujemy Panu Bogu za dar kapłaństwa i Twoje powołanie. Bo powołanie nie jest naszą zasługą, lecz darmowym darem Bożej miłości. Jesteśmy wdzięczni za Twoje oddanie i wierność Bogu, Kościołowi i nam, grzesznym ludziom. Dziękujemy za świadectwo wiary, za codzienny trud głoszenia Ewangelii wśród dzieci, młodzieży i nas, wszystkich parafian. Jakże serce się raduje, gdy patrzymy na twoje zaangażowanie w „łowieniu” dusz młodych chłopców do Liturgicznej Służby Ołtarza! Niektórzy już mówią „Kochany Ksiądz Paweł”!
Jesteś tak blisko Jezusa w Eucharystii i pragniesz, by Eucharystia była uszanowana i z wiarą przeżyta! Troszczysz się o nas z całym oddaniem! Pomagasz, abyśmy nieustannie nawracali się do Boga i żyli Ewangelią. Panu Bogu polecamy Twoje kapłaństwo, prosząc, aby miał Ciebie w opiece. Niech błogosławione będą owoce Twej pracy. Za wszelkie dobro, życzliwość, miłość, uśmiech, dobre słowo – Bóg zapłać!”.
Potem Jubilata otoczyła grupa rodziców naszych ministrantów, życząc mu wszystkiego najlepszego. Po niej życzenia złożyły panie ze scholi parafialnej: Halina, Grażyna i Irena, a jeszcze później sami ministranci.
Ostatni składał życzenia ks. proboszcz (także w imieniu ks. Tadeusza), a potem obaj księża serdecznie uściskali Jubilata. Już na zakończenie ks. Paweł całym sercem podziękował wszystkim za obecność, za kwiaty i wszystkie ciepłe słowa, które usłyszał, a na wychodzących z kościoła czekał już jeden z ministrantów z koszykiem pełnym dobrych czekoladowych cukierków.
Tekst: Róża Gorońska (na podstawie informacji zebranych przez Janinę Bassel oraz zaczerpniętych ze strony https://misyjne.pl/oktawa-
Zdjęcia: Janina Bassel
