Drugi dzień kalendarzowej wiosny powitał nas piękną, słoneczną pogodą. Było też dość ciepło. Dzisiaj też w naszej wspólnocie powitaliśmy ks. Rafała Kowalskiego wikariusza parafii pw. św. Jacka w Słupsku, który prowadzi tegoroczne rekolekcje wielkopostne w naszej parafii. Życzymy mu prowadzenia Ducha Świętego.

Porządek rekolekcji w poniedziałek, wtorek i środę jest następujący:

  • dla dzieci i młodzieży

Ø  godz. 8.10-8.55       klasy  I,  II, III,  IV

Ø  godz. 12.45-13.30   klasy  V,  VI,  VII,  VIII  i starsza młodzież z ul. Morskiej.

  • dla dorosłych

Ø  Msza św. z nauką rekolekcyjną o godz. 10.00 i o 18.30.

Wszyscy wschodzący dziś do kościoła zauważyli zasłonięty krzyż stojący obok ołtarza. Zwyczaj ten w Wielkim Poście jest ściśle związany ze średniowiecznym zwyczajem zasłaniania ołtarza. Począwszy od XI wieku, wraz z rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu, w kościołach zasłaniano ołtarze tzw. suknem postnym. Było to nawiązanie do wieków wcześniejszych, kiedy to nie pozwalano patrzeć na ołtarz i być blisko niego publicznym grzesznikom. Na początku Wielkiego Postu wszyscy uznawali prawdę o swojej grzeszności i podejmowali wysiłki pokutne, prowadzące do nawrócenia. Zasłonięte ołtarze, symbolizujące Chrystusa miały o tym ciągle przypominać i jednocześnie stanowiły post dla oczu. Można tu dopatrywać się pewnego rodzaju wykluczenia wiernych z wizualnego uczestnictwa we mszy św. Zasłona zmuszała wiernych do przeżywania mszy św. w atmosferze tajemniczości i ukrycia.

Współczesne przepisy kościelne z jednej strony postanawiają, aby na przyszłość nie stosować zasłaniania, z drugiej strony decyzję pozostawiają poszczególnym konferencjom episkopatu. Konferencja Episkopatu Polski postanowiła zachować ten zwyczaj od 5 Niedzieli Wielkiego Postu do adoracji Krzyża w Wielki Piątek.

Powyższe informacje zaczerpnięto ze strony: https://www.niedziela.pl/artykul/39224/nd/Zasloniety-krzyz---symbol-zalu-i-pokuty-grzesznika

Na początku każdej dzisiejszej Eucharystii ks. proboszcz witał rekolekcjonistę i przedstawiał go parafianom. Ks. Rafał podziękował za zaproszenie, a potem powiedział, że bardzo mile wspomina Koszalin, gdyż po święceniach kapłańskich przez 7 lat był wikariuszem w parafii pw. św. Józefa Rzemieślnika, gdzie proboszczem od 2013 r. jest nasz były wikariusz (w latach 2003-2006) ks. Tadeusz Kanthak. Ks. Rafał przyjął świecenia kapłańskie w koszalińskiej katedrze w 2017 r. razem z naszym byłym wikariuszem ks. Piotrem Kuczewskim.

Jako, że ks. Rafał przyjechał do parafii pw. św. Ignacego Loyoli, w swoich rozważaniach nawiązywał do „Ćwiczeń duchowych”, które napisał nasz święty Patron. Wyjaśnił też symbolikę śmierci Łazarza i jego wskrzeszenia przez Pana Jezusa (o tym czytano w dzisiejszej Ewangelii wg św. Jana ((J 11, 1-45).

Mówił też o Bożej miłości, o cierpieniu, o śmierci, a swoją naukę rekolekcyjną zakończył króciutkim wierszem ks. Jana Twardowskiego z tomu „Krzyżyk na drogę”  z 1993 r.).

Nie jak ale dlaczego

Dlaczego krzyż

uśmiech

rana głęboka

widzisz

to takie proste

kiedy się kocha

W innym tomie tego autora „Elementarz” z 2000 r. jest też ulubiony wiersz piszącej te słowa, a mówiący o tym, jak m.in. może przejawiać się Boża miłość wobec nas.

Najbliżej

Bóg kocha ciebie przez list serdeczny co doszedł

poprzez życzenia na święta

poprzez rzeczy tak ważne że się o nich nie pamięta

przez kogoś kto był przy tobie w grypie

przez tego co po spowiedzi już nie szczypie

poprzez deszcz co ci w uchu zadzwonił

poprzez kogoś kto cię krzywdzić zabronił

poprzez psa co nogi ci lizał

przez serce krzyczące ze krzyża

Tekst: Róża Gorońska

Zdjęcia: Janina Bassel i Marianna Stolarz (ze Mszy św. o godz. 10.00) oraz Róża Gorońska (ze Mszy św. o godz. 18.30)